ဖံုးကြယ ္ျခင္း သံုးပါး
“ေဟာသည္စာက မိုးကုတ္ၿမိဳ႕၊ အေနာက္ပိုင္း၊ပန္းမရြာသစ္၊ေမြ႔ရာဆိုင္မွ ကိုေက်ာ္ေမာင္ဆိုသူက ေမးေလွ်ာက္တဲ့ စာလႊာျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား”
“ကိုေက်ာ္ေမာင္ရဲ႕ အေမးက ဘာမ်ားတုန္း”
“သူ႔အေမးက အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ပါပါတယ္ ဘုရား၊ပထမအခ်က္က (၁)ဘုရားကို ေစတီကြယ္တယ္၊ (၂)တရားကိုစာေပ(ဓမၼကထိက)ကြယ္တယ္၊(၃) သံဃာကိုဘုန္းႀကီးကြယ္တယ္ရယ္လို႔ ေျပာေနၾကပါတယ္တဲ့၊ဘယ္လိုကြယ္တယ္ဆိုတာ သိခ်င္ပါသတဲ့။
ဒုတိယအခ်က္က(၁) အနိစၥကို သႏၲတိဖံုးကြယ္တယ္၊(၂) ဒုကၡကို ဣရိယာပထဖံုးကြယ္တယ္၊(၃) အနတၱကို ဃနဖံုးကြယ္တယ္လို႔ေဟာေျပာေနၾကပါတယ္၊ ဘယ္လိုဖံုးကြယ္တယ္ဆိုတာ သိခ်င္ပါသတဲ့ဘုရား”
“ေအး- အဲသည္အခ်က္ႏွစ္ခ်က္အနက္ ပထမအခ်က္ကိုေျဖၾကစို႔ရဲ႕”
“မွန္ပါ -ေျဖေတာ္မူပါဘုရား”
“ဘုရားကို ေစတီကြယ္တယ္၊ တရားကိုစာေပကြယ္တယ္၊သံဃာကို ဘုန္းႀကီးကြယ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားဟာ ခပ္နက္နက္ဆိုထားတဲ့စကားျဖစ္တယ္၊ သည္စကားကိုခပ္ေပါ့ေပါ့တြက္လိုက္လွ်င္ မလိုလားအပ္တဲ့ အနက္မ်ားေပၚလာႏိုင္တယ္ကြယ့္”
“ဘယ္လိုမလိုလားအပ္တဲ့ အနက္ပါလဲဘုရား”
“ဘုရားကို ေစတီကြယ္တယ္ဆိုေတာ့ ေစတီေတြရွိေနသမွ်ဘုရားစစ္ကို မေတြ႔ရဘူး၊ ေစတီေတြေပ်ာက္ကြယ္မွာသာ ဘုရားစစ္ကိုေတြ႔ လိမ့္မယ္လို႔အဲသည္လုိ မလိုလားအပ္တဲ့အနက္ေတြ ျဖစ္လာတက္တယ္၊ သည္ကတစ္ဆင့္ တက္ခဲ့လွ်င္ ေက်ာက္ဘုရား၊အုတ္ဘုရား႐ုပ္ပြားေတာ္,ဆင္းတုေတာ္, ေစတီေတာ္, ပုထိုးေတာ္ေတြဟာ မည္သို႔ေသာ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားကိုမွ်ေဟာျပႏိုင္စြမ္းမရွိတဲ့အတြ က္ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးဘုရားစစ္မဟုတ္ဘူး၊ဘုရားစစ္ မဟုတ္တာကိုဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ ေနသမွ်ကာလပတ္လံုး စစ္မွန္ေသာဘုရားရွင္ႏွင့္ မေတြ႔ဘူးလို႔ အဲသည္လိုအယူလြဲတက္တယ္၊အမွန္ကေတာ့ ဘုရားရွင္ ခႏၶပရိနိဗၺာန္ဝင္စံေတာ္မူၿပီးတဲ့ေနာက္ ၾကြင္းက်န္ေသာသာသနာေတာ္အတြက္ ဘုရားရွင္ဟာ ဓာတုေစတီဆိုတဲ့ ဓာတ္ေတာ္ေတြ၊ဓမၼေစတီဆိုတဲ့ အသံုးအေဆာင္မ်ားကိုကိုယ္စားေတာ္အျဖစ္ ထားခဲ့တယ္၊ သက္ေတာ္ထင္ရွားဘုရားရွင္မရွိတဲ့ေနာက္ သည္ေစတီေတာ္ေတြဟာဘုရားရွင္ရဲ႕ ကိုယ္စားေတာ္ေတြပင္ျဖစ္ၾကတယ္၊ဒါေၾကာင့္ သည္ေစတီေတာ္မ်ားကို ဖူးျမင္ရျခင္းဟာသက္ေတာ္ထင္ရွားဘုရားရွင္ကို ဖူးျမင္ရျခင္းႏွင့္ အတူတူပဲ၊သည္အေၾကာင္းကို ဝိမာနဝတၳဳပါဠိေတာ္မွာ -တိ႒ေႏၲနဗၺဴေတ စာ ပိ၊ သေမစိေတၱ သမံ ဖလံ။ ေစေတာပဏိဓိေဟတု ဟိ၊ သတၱာ ဂစၦႏိၲ သုဂတိ ံ ။ လို႔ျပထားတယ္ကြယ့္”
“မွန္ပါ -အဲသည္ဂါထာ အနက္ေဖာ္ေပးပါဦးဘုရား”
“အနက္ကေတာ့သည္လုိ႔ကြယ့္၊တိ႒ေႏၲစ -သက္ေတာ္ထင္ရွားျမတ္စြာဘုရား၌လည္းေကာင္း၊ နိဗၺဴေတ စ - ပရိနိဗၺာန္ဝင္စံၾကြသြားျမတ္စြာဘုရား၏ ေလးပါးေသာ ေစတီေတာ္၌လည္းေကာင္း၊စိေတၱ-ၾကည္ည္လိုေသာစိတ္ ျပစ္မွားလုိေသာစိတ္သည္၊သေမ -တူမွ်သည္ရွိေသာ္၊ဖလံ - ေကာင္းက်ိဳးဆိုးက်ိဳးသည္သမံ-တူမွ်ေလ၏၊ ကသၼာ-အဘယ္ေၾကာင့္နည္းဟုမူကား၊ ဟိယသၼာ-အၾကင္ေၾကာင့္၊ေစေတာပဏိဓိေဟတု ဟိ -စိတ္ထားေကာင္းေသာေၾကာင့္သာလွ်င္၊ သတၱာ-သတၱဝါတို႔သည္၊သုဂတိ ံ-သုဂတိဘဝသို႔၊ ဂစၧႏိၲ -လားၾကရကုန္၏၊ တသၼာ-ထို႔ေၾကာင့္၊ဖလံ -ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးက်ိဳးသည္၊သမံ - တူမွ်ေလ၏”တဲ့ကြယ္။
သည္ဂါထာေတာ္အရ သက္ေတာ္ထင္ရွားဘုရားႏွင့္ေစတီေတာ္ဟာ အတူတူပါပဲ၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕သာသနာေတာ္မွာသာသနာေတာ္ကိုထိန္းတဲ့ ေစတီေတာ္ေတြမရွိဘူးဆိုလွ်င္ သာသနာေတာ္ကြယ္တာပါပဲ၊ပရိယတၱိသာသနာ, ပဋိပတၱိသာသနာ,အဓိဂမသာသနာ, လိဂၤသာသနာ,ဓာတုသာသနာဆိုတဲ့သာသနာေတာ္ ငါးပါးမွာဓာတုသာသနာေတာ္ဟာ ေနာက္ဆံုးကြယ္တဲ့ သာသနာေတာ္ျဖစ္တယ္၊ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္ဟာ သာသနာေတာ္ကြယ္သည့္ တိုင္ေအာင္ လူနတ္ျဗဟၼာတို႔ရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္တည္ေနၾကပါေသးတယ္၊ေနာက္ဆံုး လံုးဝကိုးကြယ္ပူေဇာ္သူမရွိေတာ့ဘူးဆိုမွ ကြယ္ေပ်ာက္ေတာ္မူၾကတယ္၊ဒါေၾကာင့္ ေစတီေတာ္ဆိုတာ ဘုရားရွင္ႏွင့္အတူတူပါပဲ၊ ဘုရားရွင္ႏွင့္ အတူစိတ္ထားႏိုင္လွ်င္ေကာင္းက်ိဳးလည္းတူပါတယ္၊ ေစတီေတာ္ကို ပူေဇာ္လို႔ေကာင္းက်ိဳးရတဲ့ ဝတၳဳသာဓကေတြ အမ်ားအျပားရွိသလိုေစတီေတာ္ကို ျပစ္မွားမိလို႔မေကာင္းက်ိဳးရတဲ့ဝတၳဳသာဓကေတြလည္း အမ်ားအျပားရွိပါတယ္။
ထိုထိုဝတၳဳသာဓကေတြကို ေထာက္ဆၾကည့္ပါလွ်င္သက္ေတာ္ထင္ရွားဘုရားရွင္ႏွင့္ ေစတီေတာ္ဟာ အတူတူပါပဲ၊ေလာကီဥပမာအားျဖင့္ နံ႔သာပင္ႀကီးေသသြားၿပီးတဲ့ေနာက္နံ႔သာသားေတြဟာ နံ႔သာပင္ႀကီးကဲ့သုိ႔လူတို႔ရဲ႕ အက်ိဳးကို ေဆာင္ေနသလိုဘုရားရွင္မရွိတဲ့ေနာက္ ေစတီေတာ္ေတြဟာ ဘုရားရွင္ကဲ့သုိ႔ လူနတ္ျဗဟၼာတို႔ရဲ႕ အက်ိဳးကိုသယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ဆဲရွိေနပါတယ္၊ သည္အေထာင္အထားကို ၾကည့္ၿပီးဘုရားကို ေစတီကြယ္တယ္လို႔ခပ္ေပါ့ေပါ့ မဆိုသင့္ပါဘူး၊ မဆိုသင့္ပါဘဲ ဘာေၾကာင့္ဆိုထားတာလဲ ဆိုလွ်င္ ဆုိသင့္တဲ့အေၾကာင္းလည္းရွိေသးလို႔ပါပဲ၊ ဆိုသင့္တဲ့အေၾကာင္းက ဘုရားရွင္ကို အာ႐ံုျပဳတဲ့ အႏုႆတိတရားဆိုတာအျပင္ျဒပ္မွ်ျဖစ္တဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ႐ုပ္ပံုေတာ္ကို အာ႐ံုျပဳရမွာမဟုတ္ဘူး၊အရဟံအစ ဘဂဝါအဆံုးရွိတဲ့ဘုရားရွင္ရဲ႕ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို အဖန္တလဲလဲေအာက္ေမ့ရမွာ ျဖစ္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဝိသုဒိၶမဂ္အ႒ကထာဗုဒၶါႏုႆတိအခန္းမွာ “ဤဆိုလတၱံ႔သည္ကားထိုဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး၌ အဖန္တလဲလဲေအာက္ေမ့ရပံုနည္းတည္း၊ ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ဤသို႔ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္းအရဟံမည္ေတာ္မူ၏”စေသာ အားျဖင့္ ဖြင့္ျပထားတယ္၊ဘုရားရွင္ရဲ႕ဂုဏ္ေတာ္ကို ပြားမ်ားေအာက္ေမ့ရမည့္ေနရာတြင္ေစတီေတာ္က ကြယ္ေနသည္မည္တယ္၊အဲသည္လိုေစတီမကြယ္ဘဲ ဂုဏ္ေတာ္ကို သတိရဖို႔ အတြက္ ဘုရားကို ေစတီကြယ္တယ္လို႔ ေျပာဆိုၾကျခင္းျဖစ္တယ္ကြယ့္”
“မွန္ပါ -တရားကို စာေပကြယ္တယ္ဆုိတာလည္းအမိန္႔ရွိပါဦ”
“တရားဆိုတာ ဘုရားရွင္ ၄၅-ဝါကာလအတြင္းေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ပိဋတ္ေတာ္ေတြပဲ၊ ပိဋကတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားသူကဓမၼကထိက, ပိဋကတ္ေတာ္ေရးမွတ္ထားတာက စာေပ,ဟုတ္ရဲ႕လား”
“ဟုတ္ပါတယ္ ဘုရား”
“ပိဋကတ္ေတာ္ဟာ ေဆာင္ထားသူ၊ ေဟာၾကားသူမရွိေသာ္လည္းေကာင္း၊ပ-ပုရပိုက္, စာရြက္, ေက်ာက္သားစသည္တို႔အေပၚ ေရးမွတ္ထားျခင္း မရွိေသာ္လည္းဤကမၻာမွာတည္ေနႏိုင္ပါ့မလား”
“တည္ႏိုင္မည္မဟုတ္ပါဘုရား”
“ေအး- သည္လိုဆိုလွ်င္ တရားေတာ္ကို စာေပကြယ္တယ္၊ဓမၼကထိကဘာဏကေဆာင္မ်ား ကြယ္တယ္လို႔ေကာဆိုသင့္ပါရဲ႕လား”
“မဆိုသင့္ပါ၊တရားေတာ္ဟာ စာေပႏွင့္ဓမၼကထိကပုဂၢိဳလ္ဘာဏကေဆာင္ပုဂၢိဳလ္ စာသင္စာခ်ပုဂိၢဳလ္မ်ားေၾကာင့္ ထြန္းလင္းေတာက္ပလာတယ္လို႔သာ ဆိုသင့္ပါတယ္ဘုရား”
“ဟုတ္တာေပါ့ကြယ္၊ ယခု သာသနာေတာ္ရဲ႕အသက္ဟာ၂၅၀၀-က ေက်ာ္လြန္လာၿပီ၊ သည္မွ်ရွည္ၾကာေအာင္ သာသနာေတာ္ကို ဘယ္သူေတြ သယ္ေဆာင္လာခဲ့တာလဲဆိုလွ်င္ဘာဏကေဆာင္ပုဂၢိဳလ္ေ တြ,စာသင္စာခ်ပုဂၢိဳလ္ေတြႏွင့္ စာေပေတြက သယ္ေဆာင္လာခဲ့တာပဲကြယ့္၊ေနာင္အခါလဲ ဤပုဂၢိဳလ္မ်ား စာေပမ်ားကသာသနာေတာ္ကို ေဆာင္ယူသြားၾကလိမ့္ဦးမယ္၊ သာသနာေတာ္ကိုေဆာင္ယူသြားၾကမည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား စာေပမ်ားမရွိေတာ့လွ်င္သာသနာေတာ္ကြယ္ၿပီလို႔ ဆိုရေတာ့မွပဲ၊ဟုတ္ရဲ႕လား”
“ဟုတ္ေၾကာင္းပါဘုရား”
“အဲသည္အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ တရားေတာ္ကိုစာေပကလည္းမကြယ္ပါဘူး၊စာခ်ပုဂၢိဳလ္, စာသင္ပုဂၢိဳလ္,တရားေဟာ ပုဂၢိဳလ္တို႕ကလည္း မကြယ္ပါဘူး၊မကြယ္သည့္ျပင္ ထြန္းလင္းေတာက္ပေအာင္သာ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္၊ သို႔ေသာ္လည္း တရားကို စာေပကြယ္တယ္ဆိုတဲ့စကားရဲ႕ဆိုလိုရင္းက ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ဟာ အလွၾကည့္ဖို႔,အေပ်ာ္နားေထာင္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး၊က်င့္သင့္တာကို က်င့္ဖို႔၊ေရွာင္သင့္တာကို ေရွာင္ဖို႔ ေဟာထားတာျဖစ္တယ္၊အႀကင္ပုဂၢိဳလ္ဟာ တရားေတာ္ကိုစာေပ၌မွ်သာ ဆံုးေနမည္၊ ဓမၼကထိက၏အသံမွ်၌သာ ဆံုးေနမည္ဆိုပါလွ်င္ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ရည္ရြယ္ၿပီး တရားကိုစာေပကြယ္တယ္,ဓမၼကထိကကြယ္တယ္လို႔ ေရွးဆရာမ်ားက ဆိုခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္တယ္ကြယ့္၊ရွင္းပါရဲ႕လား”
“မွန္ပါ -ရွင္းပါတယ္ ဘုရား၊ သံဃာကိုဘုန္းႀကီးကြယ္တယ္ဆိုတာလည္း အမိန္႔ရွိပါဦးဘုရား”
“သံဃာကိုဘုန္းႀကီးကြယ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားကလည္းအႏုႆတိဆယ္ပါးကသံဃာႏုႆတိကို ရည္ညႊန္းတဲ့စကားပဲကြယ့္၊သံဃာ ႏုႆတိ -သံဃာေတာ္ကို အဖန္တလဲလဲေအာက္ေမ့ေနရမယ္ဆိုေသာ္လည္း ဝါဝါဝတ္ထားေသာ ဘုန္းႀကီးအေပါင္းကို ဆုိလိုသည္မဟုတ္၊ ထိုဘုန္းႀကီးအေပါင္းရဲ႕သႏၱာန္မွာတည္ရွိတဲ့ သုပၸဋိပႏၷအစ ပုညေကၡတံၱအဆံုးရွိတဲ့ဂုဏ္ေတာ္ကို ဆင္ျခင္ပြားမ်ားရမွာျဖစ္တယ္၊အတြင္းက ဂုဏ္ေတာ္ကို မျမင္ဘဲ အျပင္အပသဏၭာန္မွ်ကိုသာျမင္ေနလွ်င္ ဂုဏ္ေတာ္ကိုပုဂၢိဳလ္ကဖံုးေနလို႔သံဃာကို ဘုန္းႀကီးကြယ္တယ္လို႔ ဆိုၾကတာပဲ၊သို႔ေသာ္လည္း သည္အဓိပၸာယ္ကိုသည္လို မေကာက္ယူဘဲဘုန္းႀကီးေတြဟာ သံဃာမဟုတ္ဘူး၊ ဘုန္းႀကီးေတြ ရွိေနသမွ် သံဃာအစစ္ကို မေတြ႔ဘူးလို႔ ယူဆခဲ့လွ်င္အယူအဆေတြခၽြတ္ေခ်ာ္ၿပီး “ဘုန္းႀကီးမပါ၊ သံဃာဆြမ္းေကၽြး”ဆိုတဲ့ ဂိုဏ္းထဲပါသြားတက္တာေပါ့ကြယ့္၊ဒါေၾကာင့္မို႔ သည္စကားသံုးရပ္ဟာ နက္နက္ေတြးမွ အေျဖမွန္ေပၚတယ္၊ ေပါ့ေပါ့ေတြးလွ်င္ အယူမွားျဖစ္တက္တာမို႔ေလးေလးနက္နက္ယူဆၾကဖို႔ သတိေပးလိုက္ပါတယ္ကြယ္”
“ဒုတိယအခ်က္ ဖံုးကြယ္ျခင္းသံုးပါးကိုလည္းအမိန္႔ရွိပါဦး ဘုရား”
“အနိစၥကို အႏၱတိဖံုးကြယ္တယ္၊ ဒုကၡကိုဣရိယာပထဖံုးကြယ္တယ္၊အနတၱကို ဃနဖံုးကြယ္တယ္ဆိုတဲ့စကားကို သေမၼာဟ ဝိေနာဒနီ အ႒ကထာ အာယတနဝိဘဂၤမွာဖြင့္ျပထားၿပီး ျဖစ္တယ္ကြယ့္”
“ဘယ္လိုဖြင့္ျပပါသလဲဘုရား၊အမိန္႔ရွိပါဦး”
“ဖြင့္ျပပံုက ဒီလိုကြယ့္၊ အနိစၥ, ဒုကၡ,အနတၱဆိုတဲ့သည္တရားသံုးပါးတို႔ဟာ အမွန္ထင္ရွားေသာ တရားျဖစ္ပါလ်က္ အဘယ္ကို ႏွလံုးမသြင္းျခင္းေၾကာင့္မထင္သလဲ၊အဘယ္ကိုထိုးထြင္း၍ မသိျခင္းေၾကာင့္မထင္သလဲ၊အဘယ္တရားျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းျခင္းေၾကာင့္မထင္သလဲ၊ဤသို႔ ေမးျငားအ့ံ-အနိစၥမထင္ေသာ အေၾကာင္းကိုေရွးဦးစြာငါဆိုမယ္တဲ့၊ အနိစၥဆိုတဲ့မၿမဲေသာတရားဟာ ဧကန္ရိွေသာတရားျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း႐ုပ္နာမ္တို႔ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို ႏွလံုးမသြင္းျခင္းေၾကာင့္႐ုပ္နာမ္တို႔ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို ထိုးထြင္းၿပီးမသိဘူး၊အျဖစ္အပ်က္ကို မသိတဲ့အတြက္သႏၱတိဆိုတဲ့႐ုပ္အစဥ္ နာမ္အစဥ္ ဖံုးလႊမ္းနတယ္၊ဒါေၾကာင့္အနိစၥကု မထင္ျခင္းျဖစ္သတဲ့၊ ဒုကၡတရားဟာလည္းထင္ရွားရွိပါလ်က္ ႐ုပ္နာမ္တို႔ရဲ႕ ဇာတိ, ဇရာ, ဗ်ာဓိ, မရဏတို႔ကို ႏွလံုးမသြင္းတဲ့အတြက္႐ုပ္နာမ္တို႔ရဲ႕ ဇာတိ,ဇရာ, ဗ်ာဓိ,မရဏတို႔ကို ႏွလံုးမသြင္းတဲ့အတြက္႐ုပ္နာမ္တို႔ရဲ႕ျဖစ္ျခင္း,ရင့္ေရာ္ျခင္း, နာက်င္ျခင္း, ပ်က္ျခင္းတို႔ကိုမျမင္ဘူး၊ မျမင္ျခင္းေၾကာင့္ေလ်ာင္း-ထိုင္-ရပ္-သြားေလးပါးေသာ ဣရိယာပုတ္တို႔ေျပာင္းလဲေပးျခင္းျဖင့္ ခ်မ္းသာသလိုလိုထင္ေနတယ္၊ဒါေၾကာင့္ ဒုကၡတရားကို ဣရိယာ ပုတ္က ဖံုးလႊမ္းေနသတဲ့၊ ခႏၶာကို္ယ္အတြင္းမွာ ခိုင္မာေသာအတၱအႏွစ္မရွိရိုးမွန္ေသာ္လည္း အတူးထူးေသာဓာတ္ကိုအသီးသီးခြဲျခမ္းျခင္း မရွိတဲ့ အတြက္ဓာတ္အသီးသီးအေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္သြယ္ေနတာကိုမျမင္ဘူး၊ အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္သြယ္ေနတာကိုမျမင္တဲ့အတြက္ သႏၲတိဃန ဖံုးလႊမ္းေနတယ္၊သႏၲတိ ဃနဖံုးလႊမ္းေနလို႔အနတၱကို မထင္ဘူးလို႔ဖြင့္ျပထားတယ္ “သည္လိုဆို အနိစၥ,ဒုကၡ, အနတၱထင္ေအာင္သည္ဖံုးလႊမ္းထားတာေတြကို ဘယ္လိုလုပ္ပစ္ရမွာလဲဘုရာ့”
“အနိစၥ, ဒုကၡ,အနတၱထင္ေအာင္ ျပဳလုပ္နည္းကိုလည္းသေမၼာဟဝိေနာဒနီမွာ ဖြင့္ျပထားပါတယ္”
“အမိန္႔ရွိဦးဘုရား”
“သေမၼာအ႒ကထာမွာ ဖြင့္ပံုက ျဖစ္ျခင္းပ်က္ျခင္းကိုသိမ္းဆည္းၿပီးသႏၲတိကို ဖ်က္ဆီးလိုက္ရင္ အနိစၥလကၡဏာကိုမေဖာက္မျပန္ အမွန္အတိုင္းျမင္ႏိုင္သတဲ့၊မျပတ္ျပင္းစြာႏွိပ္စက္ျခင္းကို ႏွလံုးသြင္းၿပီးေလ်ာင္း-ထိုင္-ရပ္-သြား ေလးပါးေသာဣရိယာပုတ္ကို ခြာၾကည့္လိုက္လွ်င္ ဒုကၡလကၡဏာကိုမေဖာက္မျပန္အမွန္အတိုင္း ျမင္ႏိုင္သတဲ့၊အထူးထူးေသာဓာတ္တို႔ကို အသီးသီးခြဲျခမ္းၿပိး အစိုင္အခဲထင္ေနတဲ့ဃနကို ခြဲၾကည့္လိုက္လွ်င္အနတၱလကၡဏာကိုမေဖာက္မျပန္ အမွန္အတိုင္းျမင္ႏိုင္သတဲ့၊သည္ေလာက္ဆိုလွ်င္ ကိုေက်ာ္ေမာင္ရဲ႕အေမးဟာေျပာေလာက္ပါၿပီ၊ အက်ယ္သိခ်င္ပါကေသေမၼာဟဝိေနာဒနီအ႒ကထာ ဇမၺဴ႕မိတ္ေဆြမူစာမ်က္ႏွာ၄၃-မွာ ၾကည့္႐ႈပါလို႔ ညႊန္ၾကားလိုက္ပါတယ္ကြယ္”
“သာဓု- သာဓု - သာဓု”
***ဆက္ရန္*** ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ား - အမွတ္စဥ္(၇၈) -မဟာပါပေလးပါး
***ေကာက္ႏုတ္ခ်က္*** ႏိုင္ငံေတာ္ ၾသဝါဒါစရိယ၊ျမန္မာစာၾသဝါဒါစရိယ အဂၢမဟာသဒၶမေဇာတိကဓဇ ဘဒၵႏၲေဒဝိႏၵာဓိပတိ (ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕ - တည္ေတာဆရာေတာ္ႀကီး) ယေန႔ဗုဒၶဝါဒဆိုင္ရာ အေမးအေျဖမ်ားအတြဲ(၂) (စာမ်က္ႏွာ ၂၀၂ - ၂၀၈) မွ ေကာက္ႏုတ္ပူေဇာ္ပါသည္။
"ေထရဝါဒရနံ႔" မွ ျပန္လည္ေရးသားပူေဇာ္ပါသည္။
No comments:
Post a Comment